Kunst zonder drempel, waarom ik ook exposeer in publieke ruimtes

Naast het exposeren in galeries kies ik er ook bewust voor om mijn kunst te tonen op plekken die onderdeel zijn van het dagelijkse leven. Een etalage, een boekhandel, een schouwburg of, zoals nu, een gemeentehuis. Plekken waar mensen komen voor iets heel anders dan kunst, maar waar een ontmoeting met een werk soms toch gebeurt. Onverwacht, ongedwongen, op een moment dat je er niet op voorbereid was.

Dat is precies wat me aanspreekt in dit soort exposities.

Een galerie heeft zijn eigen sfeer, en die sfeer is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Witte muren, stilte, een ruimte die onbedoeld het gevoel kan geven dat je er iets van moet weten of iets van moet vinden. Terwijl kunst daar helemaal niet over gaat. Kunst gaat over wat je voelt als je ernaar kijkt, over wat het met je doet. En dat heeft niets te maken met kennis of de juiste woorden.

In een gemeentehuis, een bibliotheek of bijv. een schouwburg kom je met een andere reden. Je regelt iets, je leent een boek, je geniet van een voorstelling. En dan hangt er iets aan de muur. Je kijkt er terloops naar, loopt er misschien eerst voorbij, maar op de terugweg blijf je even staan. Dat is het moment waarop kunst je kan verrassen.

Soms raakt iets je daar juist harder dan in een ruimte die speciaal voor kunst is ingericht. Omdat je hoofd nog ergens anders zat, of misschien omdat je er niet op voorbereid was. Het doet iets met je op een moment dat je het niet verwacht.

Ik denk dat kunst aan de muur thuis op dezelfde manier werkt. Je hebt het gekozen omdat het je raakte, omdat je het wilde zien elke dag. Maar in de weken en maanden daarna wordt het onderdeel van je ruimte, van je dag, van je leven. Je kijkt er niet altijd bewust naar, maar het is er. En op een onverwacht moment zie je het ineens anders dan de dag ervoor, iets in het licht, iets in je eigen stemming, en het raakt je opnieuw.

Daarom vind ik het belangrijk dat mijn werk niet alleen in een galerie te zien is, maar ook op plekken waar je het toevallig tegenkomt. Gewoon aanwezig, midden in het dagelijks leven. Zodat het, al is het maar voor een paar seconden, iets met je doet.

Liefs,

Kaat